ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ – ΠΑΘΗΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ;

Η υπερτροφία του προστάτη στους άνδρες παρατηρείται σαν ανατομικό φαινόμενο σε ποσοστό 20% σε ηλικίες 41-50, σε ποσοστό μέχρι 50% σε ηλικίες 51-60 και άνω του 90% σε άτομα άνω των 80 ετών. Συμπτώματα όμως αποφρακτικής ούρησης, που οφείλονται στην υπερτροφία αυτή παρουσιάζονται σπανιότερα. Δηλαδή, σε άτομα 55 ετών το ποσοστό ανέρχεται στο 25% και σε άτομα 75 ετών σε ποσοστό 50%. Από αυτά τα στατιστικά στοιχεία συμπεραίνουμε ότι αυτή η πάθηση δεν είναι ‘προνόμιο’ της τρίτης ηλικίας, αλλά εμφανίζεται πολύ νωρίτερα.
Τα συμπτώματα χωρίζονται σε δυο κύριες κατηγορίες: τα αποφρακτικά και τα ερεθιστικά συμπτώματα. Στα αποφρακτικά, συμπεριλαμβάνονται η δυσκολία έναρξης της ούρησης (κυρίως το πρωί), η διακοπτόμενη ούρηση, η μείωση της ακτίνας των ούρων, το αίσθημα ατελούς κένωσης της κύστεως και η επανάληψη ούρηση εντός 2 ωρών από την προηγούμενη. Στα ερεθιστικά, συμπεριλαμβάνονται η επιτακτικότητα για ούρηση, η συχνουρία και η νυκτουρία (ούρηση κατά τη διάρκεια της νύκτας).
Σε ένα άτομο μπορεί να παρουσιάζονται συμπτώματα της μίας μόνο κατηγορίας, αλλά πιο συχνά παρουσιάζονται σε συνδυασμό των δυο κατηγοριών.
Ο έλεγχος για την ανάδειξη πιθανής υπερτροφίας προστάτου και αποκλεισμό καρκίνου πρέπει να γίνεται σε όλο τον ανδρικό πληθυσμό μετά την ηλικία των 50 ετών. Ο έλεγχος περιλαμβάνει δακτυλική εξέταση προστάτου από ουρολόγο, υπερηχογραφική απεικόνιση ουροποιητικού και διενέργεια PSA. Σε νεώτερες ηλικίες γίνεται εφόσον έχουν υπάρξει συμπτώματα που παραπέμπουν σε πιθανή υπερτροφία.
Το μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών που παρουσιάζουν υπερτροφία προστάτου με ήπια συμπτώματα, δεν χρήζουν κάποιας θεραπείας και τίθενται υπό παρακολούθηση. Σε περιπτώσεις προόδου των συμπτωμάτων ή επί υπάρξεως σοβαροτέρων συμπτωμάτων, τότε ο ασθενής λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή από το στόμα και τίθεται επίσης υπό παρακολούθηση. Τέλος, εάν αποτύχει η φαρμακευτική αγωγή ή εάν υπάρξουν απόλυτες ενδείξεις, όπως επαναλαμβανόμενες ουρολοιμώξεις, επαναλαμβανόμενες αιματουρίες, λιθίαση κύστεως, νεφρική ανεπάρκεια ή μεγάλα εκκολπώματα κύστεως, τότε ο ασθενής πρέπει να οδηγηθεί στο χειρουργείο για προστατεκτομή.
Υπάρχουν δυο κύριοι τρόποι προστατεκτομής. Η ανοικτή υπερηβική προστατεκτομή και η διουρηθρική προστατεκτομή. Τα τελευταία χρόνια έχει προστεθεί στο οπλοστάσιο του ουρολόγου και η χρήση του laser, με πολύ καλά αποτελέσματα. Το ποια μέθοδος θα ακολουθηθεί είναι συνάρτηση μεγέθους προστάτου και συνοδών παθήσεων του ασθενούς, γενικής κατάστασης του ασθενούς και εκτίμησης του θεράποντος ιατρού.